මිනිසුන් රජයට සාප කරන්නේ ඇයි?

මෙරට වාමාංශික පක්ෂ මහජනයාට තිත්ත කළේ මහජනයාගේ සහෝදරයින් ලෙස පෙනී සිටි වාමාංශිකයින්ය. දැන් දක්ෂිණංශික රජයට වින කරන්නේ ද විරුද්ධ පාක්ෂිකයින්ට වඩා රජයට හිතැති මෝඩ සේවකයින් විසිනි.

වාමාංශිකයන් බලයේ සිටි අවදියේ බස් කොන්දොස්තරවරුන්ගෙන් ඇනුම් බැනුම් නොඅසා ගමනක් ගිය අයෙකු නොවීය. එකල ඔව්හු මිනිසුන් පෝලිමේ වැස්සට තෙමෙමින් සිටිය දී හිස් බස් බාගෙට නවතා මගීන් ගොඩවීමට පෙර අද්දනු ලැබීය.

මෝඩකම නිසා වාමාංශික සහෝදරවරු නිතරම මිනිසුන්ට තලා පෙලා කතා කළහ. බස් ව්‍යාපාරය මහජන සේවයකට වඩා මහජනයාට හිංසා පීඩා කරන සේවකයක් විය. එයින් මහජන රජයට සිදු වූ පාඩුව මුදලින් කෝටි ගණනකි. මහජන අප්‍රසාදය නිසා සිදු වූ පාඩුවට අදත් වාමාංශික පක්ෂ වන්දි ගෙවති. බස් සේවකයින් මිනිසුන්ට සැලකූ අන්දම ඉතා පහත් අමානුශික ක්‍රියා වලින් ගහණ විය. ඔවුන්ගේ එම ක්‍රියාවන් නිසා මහජනයා සාප කළේ රජයටය.

එකල රාජ්‍ය හා සංස්ථා සේවයට මිනිසුන් බඳවා ගත්තේ අද මෙන්ම මන්ත්‍රීවරුන්ගේ හා පක්ෂයේ බලපෑම් අනුවය. එසේ සේවයට බැඳුනු අය තම රටට තම පක්ෂයට හෝ සහෝදර රටවැසි ජනතාවට සේවයක් කළේ නැත. ඔවුන් කළ එකම සේවය මහජනතාවට වාමාංශික ව්‍යාපාරය තිත්ත කරවීමයි.

අද තත්වය ඊට වඩා වෙනස්ය. වෙනසක් නැතැයි සිතන්නේ නම් ඔබට වැරදීමක් සිදුවී ඇත. අදත් මන්ත්‍රීවරුන්ගේ හා ඇමතිවරුන්ගේ බලපෑම් අනුව ඉඳහිට රැකියා ලබන අය රටට, පක්ෂයට හෝ ජනතාවට සේවයක් සිදු නොකරති. ඔව්හු තම පහත් ගතිය පාරිභෝගිකයින්ට පෙන්වමින් උදම් වෙති.

එකල ඕනෑම සංස්ථාවක හෝ රජයේ ආයතනයකට ගොස් වැඩක් කරවාගත හැකි වූයේ ලොකු ලොක්කන්ට හා ලොකු තැන්වලින් ලියුමක් හෝ මුදල් ඇමතිතුමාගේ අත්සන සහිත ‘ලියුම’ ගෙන ගිය අයට පමණකි. අන් අයට ලැබුනේ දෙවන හා තුන්වන තැනය. විඳින්නට සිදු වූ මදිපුංචිකම් කෙළවරක් නැත.

අද වුවත් බොහෝ තැන්වල සේවක කොටස් කතා කරමින් හා උකුළු මුකුළු කරමින් සිටිනවා මිස පැමිණ සිටින මහජනයා දෙස ඕනෑකමින් බලන්නේවත් නැත.

අලෙවි මධ්‍යස්ථානවලට බඩු මිල දී ගැනීම සඳහා යන පුද්ගලයා බැගෑපත්ව යා යුතුය. තුන්ඩු ලියන අය හා බඩු කිරා දෙන අය වැඩ කරන්නේ “ඕනෑ නම් ගනින් නැත්නම් පලයන්” යන අදහසිනි. සෑම තැනකම සේවකයා ලොක්කෙකි. සමහරු ඔළුබක්කයන්ය. අඩුවට කිරා ඇති බවක් කිවහොත් ඇනුම් බැනුම් හා ඇතැම්විට පරුෂ වචනයෙන් ද සංග්‍රහ කරනු ලැබේ.

රැකියාවක් නැතිව රස්තියාදු වෙමින් සිටි අයෙකුට රජයේ හෝ සංස්ථාවක රැකියාවක් ලැබුනු විගස ඔහු හෝ ඇය වැඩ කරන්නේ රන්මාලය කරට දැමූ බොහොඬා මෙනි.

හිඟන ආණ්ඩුවක් බිහිකරන්නේ අලසව හා අප්‍රසන්න අයුරින් වැඩ කරන ජනතාව විසිනි. ධනපති ආණ්ඩු භංග කර හිඟන ආණ්ඩු පත්කර ගැනීමට සිතන්නේ නොදියුණු රටවල ද්වේෂ සහගත අය විසිනි.

හිතාමතා මහජනයා පෙලන රජයේ සේවකයින්ගේ අමානුෂික ක්‍රියා ගැන නිහඬවීම රටට හිතවත් අයට සුදුසු ක්‍රියාවක් නොවේ. රාජ්‍ය සේවකයා අල්ලසට පුරුදු කරවන්නේ මහජනයා වූ අයමයි.

බොහෝ තැන්වල රජයේ සේවකයින් වැඩ කරන්නේ රජයට ඕනෑ අන්දමින් නොව තමන්ට හොඳ යයි සිතෙන විදියටයි. මේ නිසා දසදහස් ගණන් ජනයා රජය කෙරෙහි දිනපතා කල කිරෙති.

ලෝකයේ රටවල් සමඟ පවත්නා සුහදතාවය නිසා දැනට බලයේ සිටින රජයට ණය පහසුකම් ලැබේ. ලැබෙන ණය මුදල් හරියාකාරව යොදවා රට දියුණු කළ හැක්කේ රජයේ සේවය කරන අයටය. ඔව්හු රජයෙන් පඩි ලබන්නේ ද මහජනතාවට සේවය කිරීම සඳහාය. එහෙත් සැබවින් කරන්නේ මහා හපන්කමක් හැටියට දක්වමින් මහජනයා රිදවීමය.

මෝඩකම නරක දෙයක් නොවේ. එය ස්වභාවික තත්වයකි. මෝඩකම නිසා අහංකාරකම ඉස්මතු වේ. මෝඩයා අහංකාර වූ විට එය රටට, ජාතියට හා ආගමට විනයකි.

-සුමනදාස සමරසිංහ, චිත්ත ධර්ම විද්‍යා, 1982 දෙසැම්බර් 15

Advertisements

One comment on “මිනිසුන් රජයට සාප කරන්නේ ඇයි?

Comments are closed.