මනස නිතරම වෙනස්වන සුළු ශක්තියකි

කෙනෙකුගේ මානසික තත්වය වෙනස් කරගන්නා තුරැ ඔහුගේ ජිවිතය හොඳ අතට හැරෙන්නේ නැත. ඔබ කොපමණ කලක් ස්වයං යෝජනා කළත් එම ස්වයං යෝජනා ඉටුවීමට නම් ඔබ විසින් යමක් ආරම්භ කල යුතුය. ඔබට කිසිම දෙයක් කරන්නට බැරි කෙනෙක් නම් යම් දෙයක් කරන්නට ඉගෙන ගන්න. කිසිම සුදුසුකමක් නැතිව උසස් රැකියාවක් ලැබෙන්නේ නැත.

සමහරැන්ට සුදුසුකම් නැතුව රක්ෂාවල් ලැබී ඇත්තේ මැති ඇමතිවරැන් දන්නා හඳුනන බැවිනි. ඉතින් එයත් සුදුසුකමක් නොවේද? ඔබ කී දෙනෙක් අඳුනනවා ද? ඔබ හමුවීමට එන මිතුරන්ගේ සංඛ්‍යාව කොපමණද? අන් අයට ඔබෙන් වැඩක් තිබේද? එක් වැඩක් කරදීමට බැරි වූ නිසා ඔබ කී දෙනෙක් සමඟ අමනාප වී සිටින්නෙහිද? දෙවියන්ට පඬුරැ බැඳ ඉල්ලා සිටින දෙයක් නොලැබුනොත් අමනාප වී නොවී නැවත නැවතත් නොයෙකුත් ඕනෑ එපාකම් ගැන දෙවියන් යැදීම මිනිසුන්ගේ සිරිතය. එහෙත් මිනිසෙකු ගෙන් යම් උදව්වක් ඉල්ලා එය නොලැබුණහොත් නැවත ඔහු ඉන්නා අසලකට හෝ නොයෑම අපේ සිරිතය. දෙවියන්ට බැරි වැඩ මිනිසුන් කරදෙන බව ඇත්ත නමුත් යම් කෙනෙකුට යමක් කරදීමට බැරිවුනොත් ඒ ගැන අමනාප වීම සුදුසු නැත. ඔබේ ඉල්ලීමක් ඉටුකර නොදීම නිසා ඔබ කී දෙනෙකු සමඟ අමනාප වී සිටින්නෙහි ද කියා සිතා බලන්න.

මිනිසුන් තවත් මිනිසුන්ට නිකම් උදව් කරන්නේ නැත. අඩුම ගණනේ අනුන්ට උදව් උපකාර කිරීමෙන් තමන්ට සතුටක් ලැබෙන නිසා සමහරැ අනුන්ට පිහිට වෙති. කෙළෙහි ගුණ නොසලකන අයට කිසිවෙකු දෙවෙනි වරට උපකාරයක් කරන්නේ නැත. හිත මිත්‍රකම ලබාගැනීමට කෙනෙකු තව කෙනෙකුට උපකාරී වෙයි. ස්තූති හා ප්‍රශංසාව ලබන අටියෙන් කෙනෙකු තව කෙනෙකුට උපකාර කරන්නට පෙළඹේ. අඩුම ගණනේ කරැණාබර වචනයක් හෝ ආදර බැල්මක් හෝ නොලැබේ නම් කෙනෙකු තව කෙනෙකුට උපකාර වීමට ඉදිරිපත් නොවේ. එම නිසා මෙම සත්‍යය යටපත් කරන්නටට වෑයම් නොකර සත්‍යයට මුහුණ දිය යුතුය.

කයිවාරැ

අන් අයගේ පිහිටාධාර නොලැබ අපට සතුටින් ජීවත්වීමට බැරිය. අප කවුරැත් අපේ ජීවිත සාර්ථක කරගැනීම සඳහා ලෝකයාගෙන් යැපෙන්නෝය. මෙම ස්වභාවයෙන් ගැලවීමට මගක් නැත. අන් කෙනෙකු ගෙන් බත් මිටක් හෝ නොලැබ උසස් තත්වයක් ලැබිය හැකි ගිහියෙකු හෝ පැවිදි අයෙකු නැති බව අවබෝධ කරගන්න.

ධනය තිබුන පලියට තනිවම අනුන්ගේ ආධාර උපකාර නොලැබ ජීවත්වීමට බැරිය. අනිත් අතට දුගියාට නිතරම හා සම්පූර්ණයෙන්ම අනුන්ගෙන් යැපෙන්නට සිදුවේ. රෝගාබාධ, වැඩ වැරදීම, මරණ ආදී නොයෙකුත් අවස්ථාවන්හි දී අපට අනුන්ගේ පිහිට, ආධාර, උපකාර හා උපදෙස් ඕනෑ කරයි.

සත්‍යය මෙසේ වුවත් “මට අනුන්ගෙන් වැඩක් නෑ” ආදී වශයෙන් කයිවාරැ කියමින් තනියම ජීවත්වීමට තටමන මිනිසුන් එදිනෙදා ජිවිතයේ දී අපිට හමුවේ. මෙය මානසික ආබාධයක ලක්ෂණයකි. අනුන්ට බියවීම, පිළිකුල් කිරීම හා තනිවීම, මුළුගැන්වී සිටීමට ප්‍රියවීම අස්වාභාවිකය. අස්වාභාවික ඕනෑම දෙයක් හෝ සිතුවිල්ලක් හටගන්නේ ආබාධයක් නිසායි.

අනුන් ඇසුරැ කිරීම, හිතවත්කම පෙන්වීම, කරැණාව දයාව දැක්වීම යනු ණයට මුදල් දීම, ඕපා දූප හුවමාරැ කරගැනීම හා ලිංගික සබඳකම් පැවැත්වීම යැයි ඇතැම් අය වරදවා තේරැම් ගෙන අමාරැවේ වැටී සිටිති. ස්වයං යෝජනාවක් නිසා ඔබට හමුවන පුද්ගලයාගේ බසට අවනත වී හා යටත් වී චරිතය කෙලෙසා ගැනීම මුලාවීමකි. ඔබ වෙනස්වීමට අකමැති අයෙකු නම් එයත් මානසික ආබාධයකි.

මනස නිතරම වෙනස්වන සුළු ශක්තියකි. එහෙත් මිනිසා තමන්ගේ ගතානුගතික සිතුවිලි පමණක් වෙනස්කර නොගෙන බදාගෙන සිටීම රෝගයක් නොවන්නේද? ගමක් වෙනස් නොවේ නම් එහි දියුණුවක් නැත. වෙනස් නොවන දෙයක් ලෝකයේ නැත. එහෙත් අධික වේගයකින් එකම තැනක කරකැවෙන රෝදයක කරකැවීම නොපෙනේ. මිනිසා එකම හණමිටි අදහසක එල්බගෙන සිටින්නේ ද ඔහු වහා වෙනස්වන කරකැවෙන රෝදයක් මෙනි. දියුණුවක් අවශ්‍ය නම් එකම තැන කරකැවෙන්න එපා. සිතුවිලි හා ගතිගුණ වෙනස් කිරීමට ඔබට කිසිදු මුදලක් වැය වන්නේ නැත.

-සුමනදාස සමරසිංහ, චිත්ත ධර්ම විද්‍යා, 1979 නොවැම්බර් 15

Advertisements

One comment on “මනස නිතරම වෙනස්වන සුළු ශක්තියකි

Comments are closed.