මිනිසුන් රැවටීම මානසික රෝගයකි

කූට උපාය මාර්ග වලින් මහජනයා රවටා බඩ වියත රැක ගන්නා අය සිටිති. ඔවුන්ගේ උපායයන් විවිධය. පාරේ යන අයෙකු සමඟ කතා කරමින් පරණ දැන හැඳුනුම්කම් ගැන කියා හිතවත් දන්නා හඳුනන අයෙක් බව පෙන්වා ඉන්පසු මුදලක් ඉල්ලයි. මුදල ඉල්ලන්නේ හදිසි උවමනාවකට සුළු ගණනක් මදි වූ බව කියමිනි.

මිනිසුන් මුලා කරන අයගෙන් බොරු ශාස්ත්‍රකරුවන්, අත බලා සාප කරන්නන්, මහාචාර්ය පට්ටම් තමන් විසින් තමන්ට ආරූඪ කරගත් අය හා අප්‍රසිරිද්ධ බොරු සරසවියකින් වැදගැම්මකට නැති ආචාර්ය පට්ටමක් මිල දී ගත් අය මුල් තැනක් ගනිති.

මිනිසුන් මුලාකරන ඉන්ද්‍රජාලිකයන් අඩු ගණනේ නරඹන්නාට විනෝදයක් දී පසුව ඉන ඉහ අත ගා ගනිති.

දෙවියන්ගේ නාමයෙන් හා මළවුන්ගේ නාමයෙන් මිනිසුන් මුලාකරන අය තමන් මානසික රෝගීන් බව දන්නේ නැත.

අනාගතය ගැන හොඳක් කියා සතුටු කළ විට හෝ බයවීමට දෙයක් කියා මිනිසුන් බය කළ විට ගාස්තුවක් ලැබේ. ලාබය තකා හෝ බොරු ඇද බෑම මානසික රෝගයකි.

නොදුටු දෙයක් ඇසින් දුටු බව කියා බොරු කියන්නේ අවධානය තමන් වෙත යොමුකර ගැනීමටය. එය ද මානසික ආබාධයකි.

නොදන්නා බව නොකියා දන්නා බව හැඟවීම අහිතකර මානසික තත්වයකි.

සත්‍යය දැන දැන මිනිසුන්ගේ සිත් රිදෙනවාට බයේ කතා නොකර සිටීම බියගුළුකමකි. බියගුළුකම ද මානසික රෝගයකි. එය දායකයන් රැවටීම සඳහා යොදාගත හැකියි. “බයකට එහෙම නෙමෙයි. අපි මොකටද ඕවා ගැන හාර අවුස්සන්නේ?” යයි කීම රැවටීමකි.

අනුන් රවටන්නා තමන් ඊට වඩා සිතින් රැවටී සිටින බව නොදනී.

අනුන් කියන කියන දෙයට තමන් හැරෙන කෙනෙක් වේ නම් ඔහුගේ හෝ ඇයගේ හිත අනුන්ගේ සෙල්ලම් මඩුවකට සමාන කළ හැකිය.

-සුමනදාස සමරසිංහ, 1979 පෙබරවාරි 15, චිත්ත ධර්ම විද්‍යා පත්‍රය

Advertisements