අඥානකම දුකට හේතුවේ

දැඩි අඥානකම නිසා මිනිසා තුල පහළ වී ඇති ලෝබය මුල් කරගෙන වංචාව, මුලා කිරීම, බොරුව හා නොයෙකුත් ප්‍රයෝගකාරී ක්‍රියා බිහිවන්නේය. එහි ප්‍රතිවිපාක වශයෙන් ශිෂ්ඨ සම්පන්න දියුණු සමාජයක් ඇතිවීම වැළකී යයි.

ඉතා නොදියුණු ම්ලේච්ඡ ජාතීන් අතර බොරුව හා වංචාව නැත. එහෙත් ඊට වඩා ඉක්මණින් පලදෙන කෝපය, අනුකම්පා විරහිත බව හා අඥානකම බහුලය. වනාචාරී යුගයෙන් තරමක් ඉදිරියට පා තබන මිනිසා එයිනුත් ඉදිරියට සීඝ්‍රයෙන් යෑමට සිතයි. ඒ සඳහා ඔහු යා යුතු මාර්ගය හොර බොරු වංචා ඔස්සේ යෑම යැයි සිතයි. මෙය තිරිංග තද කරගෙන වේගයෙන් යන්නට වෑයම් කිරීමක් බව ඔහුට වටහා දීමට රටපුරා දැඩි ප්‍රචාරයකින් මිනිස් දහම් පිළිබඳ යථාවබෝධය පතුරුවා හැරීමෙන් කළ හැකියි.

තමන්ගේ හොඳ නමට කැළලක් වෙනවාට අකමැති සමාජයක් බිහිවෙන තුරු රටක් ජාතියක් දියුණු වෙන්නේ නැත. පොරොන්දු ඉටු නොකරන, වචනය කඩ කරන, සේවය පැහැර හරිමින් වෘත්තියට නින්දා කරන මිනිසුන් ගෝත්‍රික වනචාරී මිනිසුන් මෙන් වඳ වී යෑමට වැඩි කලක් ගත නොවේ. පහසුවෙන් ධනය උපයන මාර්ග යනු හොරකම හා බොරු වංචා කිරීමේ මාර්ග නොවන බව කුඩා කල පටන් පුංචි මොළවල සටහන් කළ යුතුය.

මහා හෝටල් සහ විශාල කඩ සාප්පු පාරිභෝගිකයින්ට හොර වංචා කළහොත් ඒවායේ පහත වැටීම ස්ථිරය. එසේනම් කුඩා හෝටල් සහ කුඩා පුංචි කඩ සාප්පු වලට එසේ කිරීමෙන් සිදුවන්නේ කුමක් ද? යමක් හැමදාම අපිරිසිදු නොදියුණු තත්වයේ පවතින රහස කුමක් ද?

-සුමනදාස සමරසිංහ, චිත්ත ධර්ම විද්‍යා පත්‍රය, 1980 අගෝස්තු 15

Advertisements